Patronat medialny:

logo radio

zywiecki24 logo

 

    

stat4u

HROBACZA ŁĄKA 2017 DSC0298

    Spotkaniami przy Krzyżu na Hrobaczej Łące, można rzec, my, Sokoli odmierzamy czas. Tak więc minął kolejny rok i nadszedł czas, by 9 września wyruszyć na spotkanie z Jezusem, przy Jubileuszowym Krzyżu na Hrobaczej.
    Od wielu lat rozpoczynaliśmy wyjście od zbiórki obok Zespołu Szkół w Międzybrodziu Bialskim. Stamtąd wyruszaliśmy zwartą grupą i spotykaliśmy się z idącymi indywidualnie parafianami pod Krzyżem. Niekiedy dołączały do nas też niewielkie grupy, np. Dzieci Maryi z siostrami opiekunkami.  W czasie posługi ks. Piotra Koniecznego w międzybrodzkiej parafii zrodził się zwyczaj wspólnego wyjścia wszystkich pielgrzymów z Międzybrodzia Bialskiego. Wyruszamy więc spod kościoła, aby, modląc się i rozważając Drogę Krzyżową, przygotować się do pełniejszego uczestnictwa we Mszy pod Krzyżem.
Kapłani się zmieniają, ale raz rozpoczęta tradycja trwa!
    W tym roku obowiązek zorganizowania uroczystości pod Krzyżem Jubileuszowym przypadł w udziale parafii Międzybrodzie Bialskie. Z koordynacją wszystkich  działań przyszło zmierzyć się ks. proboszczowi Markowi Wróblowi, w czym wzorowo pomogli mu parafianie, strażacy, Sokoli i panie z KGW, zespołu charytatywnego, Wspólnota Leśna Żarnówka, Rada Sołecka, orkiestra OSP. Wszystko wypadło pęknie, o czym zaświadczyli mieszkańcy Kóz słowami swojego proboszcza, a co potwierdziła zjedzona do ostatniej miski grochówka i wymiecione z tac ciasto! I tu podziękujmy wszystkim, którzy przygotowali ucztę duchową  oraz agapę na Hrobaczej Łące.- Dziękujemy!


    Pielgrzymowanie rozpoczęło się o 8. 00., przewodniczkami były dh. Wiola Waluś i Asia Brzezicka. O piękne, głębokie rozważania i modlitwę na drodze krzyżowej zadbała siostra Boguchwała i ks. Piotr Rajda.
    W piękny wrześniowy słoneczny dzień 9 września uczestnicy przeżywali 15- tą Rocznicę poświęcenia Krzyża Jubileuszowego na Hrobaczej Łące.
    Punktem kulminacyjnym była Msza św.  koncelebrowana, na którą ks. proboszcz Marek wraz zaproszonymi kapłanami, siostrą Jadwigą i ministrantami dotarli na miejsce sokolim busem prowadzonym przez dh. Basię Kos – Harat.
    Wspólna modlitwa mieszkańców parafii z terenu gminy Czernichów, z Kóz i okolicznych miejscowości rozpoczęła się o godzinie 11. 00. Zapewne każdy pielgrzym przybył z własnymi intencjami i przedstawił je Panu Bogu w zaciszu swego serca. Wszyscy zaś mogliśmy kolejny raz w tym wyjątkowym zakątku Beskidu Małego, przy wyjątkowo pięknej tego roku słonecznej i ciepłej pogodzie usłyszeć, czym dla chrześcijanina jest Krzyż.
    Ksiądz głoszący kazanie, podkreślał moc płynącą z Krzyża Chrystusowego w każdej czyhającej na nas sytuacji. Mówił, że nigdy nie powinniśmy się poddawać zwątpieniu " nie ma, by Bóg nie chciał nam pomóc. On kocha każdego z nas miłością bezgraniczną. Dowodem na to jest fakt, że posłał swego umiłowanego Syna, by nas zbawił. Dlatego nie możemy spuszczać oka z krzyża, który nieustannie przypomina nam o Jego miłości i miłości Jego Syna do nas. Stąd: "Gdy grom się zbliża, pośpiesz do krzyża, on ciebie wesprze, ocali"
    Kaznodzieja na koniec homilii jeszcze raz przypomniał cel wrześniowych spotkań u stóp milenijnego krzyża słowami: " Kochani , stanęliśmy dziś pod Krzyżem na Hrobaczej Łące, by Go uwielbić, by oddać Mu cześć, by czerpać z Niego naukę. Obyśmy mogli powiedzieć za św. Pawłem- " Co do mnie, nie daj Boże bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z Krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata".
    Puentą całego kazania był wiersz ks Karola Antoniewicza (autora znanej pieśni "Chwalcie łąki umajone"), który przytoczony w całości, pomoże nam przenieść się jeszcze raz pod krzyż na Hrobaczej i poczuć moc Krzyża :

Pospiesz do Krzyża.

Kiedy twe serce z życiem się uciera
I raz zwycięża, drugi raz upada,
Dusza tęsknoty śmiercią obumiera,
W dziedzinę wiary zwątpienie się wkrada,
Pospiesz do krzyża, z krzyża jedynie
Strumień pociechy w duszę twoję spłynie.

Kiedy chcąc zgłębić życia tajemnicę
Rozum zamilknie na twoje pytania,
A piekło zwiątpień ciśnie błyskawicę
Jak ostry sztylet, co duszę rozrania,
Pospiesz do krzyża, bo z krzyża jedynie
Jak promień łaski wiara w duszę spłynie.

Gdy świat twe drogi różami zaściele,
Szczęścia urokiem życie rozpromienia,
By się boleścią nie stało wesele,
Byś wpośród szczęścia nie stracił zbawienia,
Pospiesz do krzyża, w nim nadzieja cała,
By w szczęściu dusza wierną pozostała.

Gdy z marzeń złudnych dusza się przebudzi,
A w domu twoim boleść się rozgości,
Śmierć zakołacze, a niewdzięczność ludzi
Jak lodem zmrozi ten urok miłości,
Pospiesz do krzyża, ze łzą i westchenieniem,
A boleść twoja stanie się zbawieniem.
     
    My Sokoli po Mszy św., zjedzeniu grochówki i pysznego ciasta poszliśmy jeszcze na wspólne biesiadowanie przy ognisku – tak zawsze kończymy wrześniowe pielgrzymowanie. Czujemy wtedy wspólnotę – Sokoli i Przyjaciele! I tak było w tym roku, choć może nie do końca tak jak zawsze ponieważ w tym roku do domu wracaliśmy nie na nóżkach jak tradycja każe lecz naszym sokolim busikiem zostaliśmy zwiezieni w łaskawości prezesowej ! Do zobaczenia za rok !

 

 DSC0305 DSC0315